หลับตาซะ
หลับตา
เห็นไหมว่ากว่าจะได้ตัวที่สมบูรณ์ขนาดนี้น่ะ...
มันยากแค่ไหน
พร้อมไหม
ไม่
เห็นอะไรนะ
หมายถึงใคร
วันจันทร์นู่น
ฝีมือใคร
ไม่รู้สิ ตรงข้อต่อแถวๆ เท้าน่ะ ดูที่เงามันสิ
ไม่ได้ ไม่ได้... ฟังนะ
ขนาดฉันยังเห็นเลย คนอื่นก็ต้องเห็นเหมือนกัน
ถ้าพวกนั้นทำไม่ได้
แล้วเธอยังจะวนเวียนอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน
จ้างทีมใหม่ไปเรื่อย มีปัญหาอะไรกันแน่
นานแล้วนะคะที่ไม่ได้ติดต่อมา
ฉันขอโทษจริงๆ แต่ว่าผลงานทีมคุณยอดมาก
ตอนที่เราเห็นพวกคุณทำงานชิ้นนั้น
เราก็รู้ทันทีว่ามาหาถูกคนแล้ว
ฉันแค่อยากถามอะไรคุณนิดหน่อย
..ให้เจ้าดินเหลือง..
นี่คืองานประจำวันของฉัน
นี่อะไร
มีอีกไหม
เพื่อนฉันอยากได้
ไม่ ไม่
ห้ามหลับนะ
คุณรู้สึกสดชื่น
มีอาหารไหม
อาหารทั้งหมดมีพิษ
ลำคอคุณแห้งผาก
ทำน้ำใส่น้ำแข็งมาหนึ่งเหยือก หยิบแก้วใบเล็กมาด้วย
คุณออกมาจากตรงนั้นได้
พื้นห้องส่วนที่เหลือสามารถรับน้ำหนักคุณได้แล้ว
ต้องขอโทษด้วย
ที่ผมเกิดมาพร้อมกับความผิดปกติ ศีรษะของผมนั้นประกอบขึ้น
จากสสารแบบเดียวกับดวงอาทิตย์
จึงเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะมองตรงมาที่ผม
ซึ่งจะเป็นเช่นนี้เสมอ
น้ำที่อยู่ตรงหน้าคุณมีความพิเศษบางประการ
เมื่อดื่มมัน คุณจะรู้สึกกระปรี้กระเปร่า และเปี่ยมพลัง
รสชาติก็ดีกว่าทุกสิ่งที่คุณเคยลิ้มลอง
ดื่มซะ
ความหิวโหยและอ่อนล้าอันเป็นศัตรูเคลื่อนทัพเข้ามา
แต่กำแพงตระหง่านขวางพวกมันไว้ที่อ่าว
กำแพงสูงเสียดฟ้า และจะคงอยู่เช่นนั้น
จนกว่าผมจะกล่าวเป็นอื่น
น้ำแต่ละแก้วนั้นรสชาติดีกว่าแก้วก่อนหน้า
คุณจึงปราถนาที่จะได้ดื่มมันมากขึ้นอีก
ดื่มซะ
แก้วต่อไปคุณต้องทำงานแลก ผมจะอธิบายให้ฟังว่าทำอย่างไร
ตั้งใจฟังคำสั่งของผมให้ดี
ผมจะให้คุณพูดทวนทั้งหมดจากความทรงจำ
หนึ่งวินาที สองวินาที
สามวินาที สี่วินาที
น้ำนั่นไม่ดึงดูดใจคุณอีกต่อไป
มันไม่ยั่วยวนชวนดื่มเหมือนอย่างเคย
คุณจึงไม่รู้สึกกระหายอยากน้ำนั่นอีก
คริส ผมเพิ่งรับสาย
จากแม่คุณ
เธอบอกว่าเธอถูกคนกลุ่มหนึ่งจับตัวไป
ไม่นะ
พวกนั้นจะไม่ปล่อยแม่คุณ จนกว่าคุณจะยอมจ่าย
ไม่...
ไม่นะ... คุณพอมีเงินไหม
ผมไม่มีเงิน
ขอโทษที
พอจะนึกทางอื่นออกไหม
แม่คุณดูเป็นคนกล้านะ แต่ผมคิดว่าพวกนั้นซ้อมเธอ
แม่...
ฉันมีบ้าน
คุณเป็นเจ้าของบ้านหรือเปล่า
เป็นเจ้าของร่วม
ฉันคง... บางที ฉันคง...
มูลค่าเท่าไร
36,000 ดอลลาร์
พอไหม
แล้วก็เหรียญ
เหรียญเหรอ
5,000
4,500
3,000
อากาศดีเหลือเกิน
คุณอยากเดินยืดเส้นยืดสาย จอดรถห่างไปหนึ่งแยก
ฉันคืนบัตรให้คุณหรือยัง นั่นไง
ยอดเงินคงเหลืออยู่ด้านล่างค่ะ
กรุณารอการอนุมัติเงินทุนสัก 3-4 วันทำการนะคะ
มีอะไรให้ช่วยอีกไหมคะ
ไม่มีค่ะ ขอบคุณ
ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะคุณฟิสเชอร์ ขอให้มี...
มีอะไรให้ช่วยคะ
ไม่ทราบว่าจะติดต่อขอจำนองบ้านได้ที่ใครคะ
ทำเรื่องกับทางดิฉันได้เลยค่ะ
มารีค่ะ เชิญนั่ง
ฉันชอบผ้าพันคอคุณจัง
บน...
แล้วก็ล่าง สอด แล้วทีนี้ก็สีขาว
เข้าฮอส
หนึ่งวินาที สองวินาที
สามวินาที สี่วินาที
คริส กำแพงพังทลาย ถล่มลงมาแล้ว
มันไม่ยอมออกมา
ได้ลองคุยกับคนอื่นดูบ้างหรือยัง
เพราะฉันคุยกับเชลลีแล้ว
เชลลีน่ะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าได้คุยกับเธอ
คุยสิ วอยซ์เมลไง ฉันฝากข้อความทิ้งไว้
แล้วร็อธอยู่ไหนเนี่ย
ทำไมเขาไม่มาบอกฉันเองล่ะ
วันนี้ร็อธมาที่นี่ไม่ได้ เพราะงั้นเราก็เลย...
ฉันเป็นไข้หวัดใหญ่น่ะ
ไข้ขึ้นตั้ง 106 องศา
ไม่ นั่นไม่ใช่ลายเซ็นฉัน
ฉันไม่ได้... ไม่ใช่...
ส่วนนี่ก็สลิปฝากเงินช่วงเดือนกันยายน
ใช่ นั่นลายมือฉันเอง
ก็เห็นอยู่ว่ามันไม่เหมือนกัน
เราจัดทำสิ่งพิมพ์แล้วก็พวกหนังสือวรรณกรรม
อยู่ในเขตโรงเรียนเล็กๆ แต่ก็นะ
นี่ที่อยู่
ถ้าคุณต้องการสิ่งพิมพ์หรือพวกป้ายโฆษณา
ก็แวะมาหรือโทรมาก็ได้
ผมไม่ต้องการ... จะอีกกี่ล้านปีก็ไม่...
ผมไม่ได้อยากได้ป้ายโฆษณา
นี่นามบัตรคุณใช่ไหม คริส
ใช่ ของฉันเอง
โอเค
เอ่อ...
ไว้จะโทรหา
แต่ไม่ได้โทรไปเพราะอยากได้ป้ายโฆษณาอะไรหรอกนะ
ผมไม่อยากได้ป้ายโฆษณา
โอเคนะ คริส
โอเค เจฟฟ์
เอ้อ นี่...
ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมโทรหาคุณ
ผมทำแบบนี้ทุกวันไม่ได้นะ จะไปทำงานสายเอา
คุณขึ้นรถไฟหลังผมตั้งสี่ขบวน
เพราะงั้น ถ้าผมโทรไปก็ช่วยรับสายหน่อย
ไว้ผมจะโทรหาอีกที
ผมทำงานบริหารธุรกิจ
นั่นละ คือสิ่งที่บริษัทผมทำ
ส่วนหนึ่งทำโฆษณา อีกส่วนก็ รับปรึกษาเรื่องเงินๆ ทองๆ
อยู่ที่ไหนเหรอ
มองจากตรงนี้ก็เห็น
ตึกสูงๆ นั่น
ที่ตึกพาโลมาร์ บริษัทชื่อซีแอนด์แอล คราวน์
งั้นทำไมถึงนั่งรถไฟล่ะ
ทำไมถึงนั่งรถไฟน่ะเหรอ
ใช่ ก็พวกที่นั่งรถไฟน่ะ
ถ้าไม่ใช่คนเร่ร่อน
ก็ต้องเป็นพวกที่ใบขับขี่โดนยึด อะไรแบบนั้น
งั้นอยากเห็นใบขับขี่ผมไหม
ไม่ล่ะ
เอ้านี่ของขวัญ
เห็นไหมว่าสุดท้าย เราก็จบ ตรงที่มาพูดเรื่องนี้กันอยู่ดี
ถึงคุณจะฉวยโอกาสนี้เข้าหาฉัน
หรืออาจไม่ใช่ก็ได้ ไม่รู้สิ
ฉันไปตรวจโรคมาเมื่อปีก่อน แล้วพอกินยานี่
กับนี่ปุ๊บ ก็หายเป็นปกติ
ปกติดี
ผมว่าคุณดูปกติดี
ก็นั่นแหละ แล้วก็...
ฉันว่าฉันเพิ่งช่วยเราประหยัดเวลา ไปได้ตั้ง 3-4 สัปดาห์
ก็ได้
ขอบคุณ
งั้นเดี๋ยวผมไปจ่ายค่าอาหารก่อน แล้วเราจะได้...
...ไปจากที่นี่กัน
‘โทษที
ที่พูดอะไรโง่ๆ
ไม่รู้ว่าผมตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่เรื่องยา
หรือผมควรตอบยังไง
ไม่รู้สิ
เอางี้ไหม เรามาผลัดกัน เล่าเรื่องของตัวเอง ให้กันฟังดีกว่า
ไม่สนเลยใช่ไหมเนี่ย
คงไม่ใช่- อืม เอาเถอะ
งั้นก่อนเราเดินผ่านถังขยะใบนี้ ผมจะเล่าอะไรให้ฟัง
เอ่อ...
ผมหย่าแล้ว
แย่เนอะ
แย่พอตัว
ใช่
มิเชลอยู่ไหน
ลูกค้าหลายรายของเรามีรายได้มากกว่าคุณเป็นสิบเท่า
ก็ยังมีภาษีค้างจ่ายไม่มากเท่าของคุณเลย
เพราะงั้น เราจะเปลี่ยนมาคุยกันว่า
กฎหมายนี้มันงี่เง่ายังไง
แทนที่จะหาวิธีแก้ปัญหากันก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
ภรรยาคุณใช้ยาอะไรบ้างหรือเปล่า
เปล่าครับ
หรือมีปัญหาสุขภาพอะไรไหม
หอบหืด
แค่อยากให้รู้ ฉันหวังว่าเรื่องของเราคงดีขึ้น
มีหลายอย่างที่ฉันอยากพยายามให้มากกว่านี้
รักเธอนะ
คำพูดพวกนั้นไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกจิล
มันไม่ได้ช็อตหรอก ไว้จะซื้ออันใหม่มาเปลี่ยนให้
รอเดี๋ยว
จะไปแล้ว
แค่อยากให้รู้ ฉันหวังว่าเรื่องของเราคงดีขึ้น
แล้วก็ รักเธอนะ
พอเถอะจิล มันก็แค่คำพูด
ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
ไม่เอาน่าจิลเลียน
ฉันแค่อยากให้วันนี้เป็นวันที่ดีของเรา
ให้ฉันอยู่คนเดียวมั่งเถอะ
รักเธอนะ
ฉันว่าเธอพูดถูกหลายเรื่อง
รักเธอนะ
ฉันแค่อยากให้วันนี้เราไม่ทะเลาะกัน
พอเหอะจิล พูดไปก็เท่านั้น
เบ็น
อยากคุยกันตอนนี้เหรอ
ตอนที่ฉันจะไปอยู่แล้วน่ะเหรอจิล
แค่อยากให้รู้
ฉันหวังว่าเรื่องของเราคงดีขึ้น
แล้วก็ รักเธอนะ
ฉันก็อยากจะเชื่อเธอ
ไว้จะกลับมาจัดการเครื่องกรองอากาศนั่นให้
คงไม่ว่าอะไรนะที่ผมจับราวนี้
ถ้าไม่จับก็ล้มใช่ไหมล่ะ
ก็คงงั้น
เห็นผู้หญิงคนที่ถักไหมพรมนั่นไหม
รู้หรือเปล่าว่าเธอเป็น... เป็นอดีต ส.ว.
เคยได้รางวัลโนเบลด้วยนะ สาขาถักถุงมือ
แล้วเธอคนนั้นก็ขึ้น... อะไรดีล่ะ
ฉันตามคุณไม่ทันแล้ว
คุณชักจะน่า...
น่าอะไร
น่ารักขึ้นหน่อยแล้ว
ไม่รู้สิ แล้วคุณล่ะว่าไง
ก็ได้ เอาเป็นเรื่องของหมอนั่นดีไหม
เล่าเรื่องเขาให้ผมฟังสิ
เขาหย่าแล้ว
อ้อ อืม
เพราะโดนแฟนนอกใจ
ไม่เหรอ
ไม่ใช่ โอ้ งั้นก็หมอนั่น
เขานั่นแหละนอกใจ
ไม่เหรอ งั้นอะไรล่ะ
ติดเหล้า
หรือติดอย่างอื่น อะไรสักอย่าง
ที่ผิดกฎหมาย
ฉันคิดนะ ว่าคงมีคู่สามีภรรยาบางคู่
ที่ผ่านเรื่องพวกนั้นไปได้
ก็คงมี แต่ว่า...
ไม่ใช่คู่คุณสินะ
ไม่ใช่เรา
ภรรยาเก่าผมว่างั้น
คุณก็รู้ ทุกอย่างกลับตาลปัตรหมด
ผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยเปลี่ยนไปเป็นอีกคน
กลายเป็นภาระ แล้วก็นะ...
เงินเก็บเอย แผนที่วางไว้เอย ทุกอย่างต้องเริ่มใหม่หมด
พอมารู้ตัวอีกที
ผมก็มาใช้ชีวิตในโรงแรมที่อยู่อีกฟากของเมือง
พรุ่งนี้ฉันต้องไปเปิดร้าน
หวังว่าคงไม่เช้ามากนะ
ไม่หรอก แต่ฉันโชคดีที่ได้งานนี้
คุณโชคดีที่ได้งานพิมพ์ป้ายนี้น่ะเหรอ
ไม่ใช่ความผิดฉันนะ ถ้าพรุ่งนี้ไปทำงานสาย
ใช่สิ
ทำไมคุณถึงพักที่โรงแรมล่ะ
ผมทำบัญชีให้เครือบริษัทที่เป็นเจ้าของโรงแรมพวกนี้
คงเป็นสิทธิประโยชน์ล่ะมั้ง
ก็ใช่ แต่ทำไมถึงเลือก...
ผมหิวแล้ว... คุณหิวหรือยัง
น่าจะหิวแล้วสิ ใช่ไหม
มันทำให้ฉันนึกถึงช่วงวันหยุดกับครอบครัวตลอดเลย
อาจเป็นเพราะกลิ่นคลอรีน
รอยด่างดวงบนผ้าปู
แล้วก็พวกแก้วน้ำห่อพลาสติก
อื้อ...
พวกเรามักไป... มีสถานที่หนึ่งในเวอร์มอนต์
ที่เราชอบไปกันสมัยผมยังเด็ก
เป็นอาคารสมัยยุคอาณานิคม...
ในเวอร์มอนต์น่ะนะ
ใช่
มันเป็นอาคารจากยุคก่อน แล้วก็มีพิพิธภัณฑ์เต็มไปหมด
แต่เรื่องท่ีสำคัญที่สุดก็คือ...
เราจะพักกันในโรงแรมที่มีสระว่ายน้ำในร่มเท่านั้น
นั่นเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในโลกของพวกเราเลยล่ะ
เพราะว่า หนึ่ง สระอยู่ในร่ม...
สอง เราจะได้ว่ายน้ำ... เป็นอะไรหรือเปล่า
คิดอะไรอยู่
อร่อยไหม
ไม่เลย
มีข้อความเข้า
คุณจะไปเหรอ
งานเลี้ยงนั่น
ผมต้องไปเพราะมันเป็นงาน
คนจากที่ทำงานผมทั้งนั้น
แค่สามชั่วโมงเอง
งั้นคุณจะไปกับผมก็ได้นะ...
ถ้าอยากไป
อยากไปไหม
ผมขอโทษ
ผมชอบคุณมาก
จริงนะ ผมชอบคุณมาก
ผมน่ะ...
นี่ล้อฉันเล่นใช่ไหม
ผมพยายามจะไม่โกหก
แต่การละบางอย่างไว้
ก็อาจทำให้คุณเข้าใจผมผิด
ไปจากความเป็นจริง
ผมทำงานที่นี่
บนชั้น 29 นี้ บริษัทซีแอนด์แอล คราวน์
ไม่ได้เป็นที่ปรึกษา
ไม่ใช่โบรกเกอร์
ผมทำรายงานระหว่างแผนก ไม่มีออฟฟิศเป็นของตัวเอง
ทำงานในห้องรวม อยู่กับพวกเด็กฝึกงาน
เกร็กจ่ายให้ผมเป็นเงินสด จะได้ไม่ต้องลงบัญชี
เพราะทำแบบนี้จะไม่มีปัญหาเวลามีการสอบบัญชีบริษัท
ผมเคยยักยอกเงิน คริส
ย้ายเงินจากบัญชีนู้นมาบัญชีนี้
จนกว่าจะคว้าเอามาได้
ผมเลยเสียใบอนุญาตโบรกเกอร์ไป...
แต่คนพวกนั้นช่วยผมไว้
ถ้าเป็นคนอื่น ป่านนี้ได้ไปนอนในคุกแล้ว
ผมโชคดีที่ได้งานนี้
พอคุณไปถึงโรงแรม...
คุณก็จะรู้เรื่องนี้อยู่ดี
พอไปถึงงานเลี้ยง คุณจะรู้เอง
เพราะทุกคนในงานรู้เรื่องนี้
พวกเขามองผมอีกแบบ
คุยกับผมอีกแบบ
ไม่เหมือนอย่างที่คุณมองผม
ฉลาดนี่
ที่มาบอกเอาตอนนี้
ผมขอโทษ
เก็บคำขอโทษของคุณไว้เถอะ
นี่ทิศไหนน่ะ ตะวันออกเหรอ
บนนี้มองเห็นได้ทั่ว ทั้งเมืองเลย
ฉันว่าฉันอาจจะท้อง
มันไม่ยอมให้ตัวอื่นเข้าใกล้เลย
เอาแต่เบียดกันอยู่ตรงมุมเล้า
ดุขึ้น
ใช่สิ ก็ตัวเมียมันกำลังท้องอยู่นี่
ก็ต้องหวงลูกเป็นธรรมดา
ฉันไม่เคยเห็นหมูท้องเป็นแบบนี้มาก่อน
อย่างน้อยหมูพวกนั้นก็ไม่พังรั้วเฮงซวยของฉัน
มีคนมาติดต่อขอซื้อลูกหมูแล้ว
งั้นถ้านายอยากหาคนซื้อเพิ่ม ฉันก็พอรู้จักพวกฟาร์มปศุสัตว์นะ
พวกนั้นคงอยากได้ลูกหมูสักสองสามตัว
โอเค ตามนั้น ขอบคุณมาก
อย่างแรกเลย คุณไม่ได้ท้อง
แต่ชุดทดสอบบอกว่าฉันท้อง
ฮอร์โมน hCG ในเลือดบอกว่าคุณไม่ท้อง
ซึ่งค่านี้เชื่อถือได้มากกว่า
โอเค
คุณไม่ได้ระบุไว้ในแบบสอบถามก็จริง แต่ว่า...
คุณเคยเข้ารับการผ่าตัดบริเวณเชิงกรานหรือเปล่า
เช่น ผ่าซีสต์ หรือตัดเนื้อเยื่อไปตรวจ
น่าจะเคยเป็นมะเร็ง
นี่คือตรงที่เค้าผ่าเนื้องอกออก ช่องว่างตรงนี้
แต่เธอปฏิเสธ
ปฏิเสธอะไร
ก็เนื้องอกเคยอยู่ตรงนี้
นี่รอยผ่า แล้วก็...
คุณจะทำยังไงกับคนไข้ประเภทนี้
ผลการตรวจทั้งหมดบอกว่า คุณเป็นผู้รอดชีวิตจาก...
มะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกระยะที่สาม
ข่าวดีคือ ตอนนี้ในตัวคุณไม่มี...
เนื้อร้ายเหลืออยู่แล้ว
ผลแล็บบอกว่าคุณไม่เสี่ยงต่ออันตรายฉับพลัน
แต่แผลผ่าตัดทำให้ร่างกายคุณเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปสองประการ
แผลนั่นทำให้ร่างกายคุณมีโอกาสสูงมาก
ที่จะตั้งครรภ์ไม่ได้อีกเลย
แต่ถ้ามีปาฏิหาริย์ให้คุณเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา
อวัยวะภายในก็บอบช้ำเกินกว่าจะอุ้มท้องได้อยู่ดี
เดี๋ยวก่อน จอดตรงนี้
คริสซี่
คริสซี่ คริสซี่
คุณจะไปไหน
มีบางอย่างเกิดขึ้น...
ผมหาคุณแทบแย่
มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับฉัน
ผมรู้แล้ว ไม่สนด้วย
ไม่ คุณไม่รู้หรอก
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันหาหลานตัวเองไม่เจอ และ...
คริส ทำไม
ทำไม คุณพูดเรื่องอะไรอยู่
ฉันต้องไปที่นั่น
โอเค ฟังผมนะ
ผมอยากแต่งงานกับคุณ
ผมอยากแต่งงานกับคุณเดี๋ยวนี้เลย
ฉันต้องการรถ
ผมจะแต่งงานกับคุณ วันนี้เลย เข้าใจไหม
ได้ เราจะซื้อรถกัน
วันนี้
คุณรู้จักที่นี่ไหม
ก็อยากตอบว่ารู้จักนะ
เพื่อคุณ
อยากเหลือเกิน
คุณรู้สึกเหมือนถูกดึงดูด
เข้าหาทิศไหนบ้างหรือเปล่า
ไม่รู้สิ แล้วมีทิศไหนที่คุณรู้สึก ถูกดึงดูดเข้าหาไหม
ของฉัน ขวา
ซ้าย
แน่ใจนะ
ไม่
งั้นไปทางขวา
ผมจะไปกับคุณทุกที่
คุณก็รู้
ฉันรู้สึกว่าคุณรู้
เราน่าจะออกเดินทาง
ไปที่ไหนสักแห่ง
แล้วเราจะไปไหน
ที่ที่สว่างไสว
น่าจะเป็นนกเอี้ยง
สมัยยังเด็ก เพื่อนฉันที่ชื่อเร็นนี่จะมาหา
แล้วฉันโกรธมาก
เพราะทุกครั้งที่แม่ฉันอบคุ๊กกี้...
ผมรู้จักเด็กที่ชื่อเร็นนี่...
หมอนั่นจะกินหมดเกลี้ยงเลย
เด็กอ้วนนั่น
เร็นนี่ เพื่อนบ้านตัวกลม
ฉันเคยเล่าให้ฟังแล้ว
มื้อเที่ยงพร้อมหรือยัง
ดูมีพัฒนาการขึ้นบ้างไหม
ดูดีขึ้นเยอะเลย
ดีขึ้นเยอะเลยใช่ไหม
คิดว่างั้น
ใครบอกล่ะ
ใครบอกว่าเป็นนกหางยาวกัน
นกหางยาว
น่าจะเป็นนกเอี้ยง
แล้วฉันก็ตื่นเต้นมากที่จะได้ไปว่ายน้ำ
อื้อ
แล้วหมอนั่นก็ไม่มีโอกาสบอกฉันสักนิดว่า
พวกนกมันทิ้งระเบิดไว้เต็มสไลเดอร์เลย
ฉันเลยเล่นสไลเดอร์ไปเต็มๆ
เดี๋ยวนะ
เร็นนี่
ใช่
เพื่อนบ้านฉัน
คุณบอกว่า- คุณทำแบบนี้อีกแล้วนะ
คุณทำแบบนี้อีกแล้ว
เด็กนั่นเกือบทำผมจมน้ำ
เราน่าจะออกเดินทาง
ไปที่ไหนสักแห่ง
แล้วเราจะไปไหน
เวอร์มอนต์เหรอ
ที่ที่คุณรู้จัก
มั้ง
คุณไปที่นั่นได้ยังไง
เร็นนี่เคยมาบ้านฉัน แล้วกินคุ๊กกี้ช็อกโกแลตชิพหมดเลย
ไม่ ไม่ ผมพูดเรื่องอื่นอยู่ต่างหาก
เร็นนี่เป็นเพื่อนฉันนะ
พูดเรื่องสระว่ายน้ำกับสไลเดอร์
ที่ไปสระว่ายน้ำแล้วเกือบทำฉันจมน้ำ ใช่
ฉันเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง แล้วคุณก็เอามันไป
ทำให้มันกลายเป็นเรื่องเล่าของคุณเอง คุณทำงี้ตลอดเลย
คุณไปที่นั่นได้ยังไง
ที่ที่คุณกับครอบครัวชอบไปกันช่วงวันหยุด
ในเวอร์มอนต์
คุณขับนะ คริส
ไปทางถนนสายไหน
ผมคงต้องหาแผนที่
คุณจำไม่ได้เหรอ
ถนนในชนบทสักสาย
ตอนนั้นผมหกขวบเอง
ฉันต่างหากที่หกขวบ
ฉันเล่าเรื่องนั้นให้คุณฟัง
ไม่ คุณไม่ได้เล่า
เล่าสิ เขาดึงขาฉัน จำได้ไหม
เขาดึงขาฉันจากใต้น้ำ
งั้นฉันก็ห้ามพูดเรื่องสมัยเด็กงั้นสิ
ก็พูดไปสิ แค่อย่าพูดเรื่องของผมก็พอ
คุณคิดว่านั่นเป็นเรื่องสมัยเด็กของคุณเหรอ
เรื่องแทรมโพลีนนั่น
กับมิค
ไม่ นั่นของคุณ เรื่องคุณ
นั่นผมสินะ ขอบคุณมาก
แล้วเร็นนี่ล่ะ
ไม่
ที่เกือบทำผมจมน้ำ
แล้วก็โกหกแม่ผมเรื่องจมน้ำ
นั่นเป็นเรื่องของฉันต่างหาก
ของคุณสินะ โอเค
เรื่องนั้นมันเกิดกับฉัน
คริส
ไม่ใช่แค่นั้นนะ แต่คุณยังพยายามบอกฉันอีกว่า
น่าจะเป็นนกเอี้ยง
ดังสิ
คุณอยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้
ฉันหาพวกเขาไม่เจอ
หาใครไม่เจอ แล้วคุณอยู่ที่ไหน
ฉันว่ารู้ว่าพวกเขาอยู่ที่นี่
ฉันรู้สึกถึงพวกเขาได้
แต่ฉันหาพวกเขาไม่เจอ
ฉันตามหาพวกเขาจนทั่ว
ที่ที่คุณอยู่มีหน้าต่างสามบานใช่ไหม
ใช่
ประตูสองบาน
อ่าฮะ
ไปที่ประตูขวามือ
ก็แค่ห้องว่าง
เปล่า นี่แค่ทางผ่าน
ทะลุออกไปอีกฝั่งของห้อง
ไงต่อ
- อยู่ในห้องแล้วเหรอ - ใช่
- มีเก้าอี้อยู่ขวามือใช่ไหม - ใช่
ถังดับเพลิงล่ะ
มี
ในห้องควรมีประตูอยู่ตรงหน้าคุณ
ประตูบานสีเทา เดินตรงเข้าไปเลย
เดินผ่านแนวเสามา
มองหาประตูทางซ้ายมือ
บานถัดไป บานถัดไป
ลงบันไดมาสองชั้น
แล้วลงลิฟต์
มาเถอะ เร็วเข้า
ทำไมคุณมาอยู่ที่ที่ทำงานผมล่ะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันอยู่ที่ไหน
แล้วเราจะเอายังไง จะไปไหนกัน กลับบ้านเหรอ
คริส เราจะไปที่ไหนกัน บ้านเหรอ
คริส บ้านเหรอ
อื้อ บ้าน
“โถ่ ที่รัก” ภรรยาตอบ
ได้ยินนั่นไหม
ได้ยินอะไร
เหมือนกับ...
เหมือนกับว่าเสียงมันดังมาจากใต้พื้นบ้าน
ผมไม่ได้ยินอะไรเลย
เป็นเสียงแหลมสูง
คุณทำผมกลัวหน่อยๆ แล้ว
คริส บ้านเราก็เก่าแล้ว
มีตั้งหลายอย่างในบ้านนี้ที่มีเสียงแบบที่คุณว่า
ก็แค่ ก็แค่เข้าไปดู เข้าไปดูหน่อยไม่ได้เหรอ
ก็จะเข้าไปอยู่
ขอบคุณ
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนเลย
ฉันขอโทษ แต่ว่ามัน...
คุณไม่เชื่อฉัน ฉันไม่ได้โกหกนะ
ผมอาจจะ...
ผมคิดว่าผม...
มีเสียงแปลกๆ ดังไม่หยุดเลย
อยู่ในเจ้าสิ่งนี้ อะไรสักอย่างนี้
ท่อน่ะเหรอ
แต่ไม่เหมือนเสียงผิวปากคุณ มันเป็นเสียงต่ำ
เข้าใจที่ผมพูดไหม
ทั้งคู่เลย เสียงนั่นมันทั้งคู่เลย
มันทั้งต่ำทั้งสูงในเวลาเดียวกัน
ไม่
จริงๆ นะ
ไม่ คุณ...
ใช่ เสียงนั่นมันทั้งต่ำทั้งสูง
เสียงนั่นมันทั้งต่ำทั้งสูง
คริส
คุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันรักที่จะอยู่คนเดียว
คุณรัก... อะไรนะ
ดวงตะวันเป็นแต่เพียงดาวประกายพรึก
ว่าอะไรนะ
เสียงเถื่อนคลั่งที่สุดที่เคยได้สดับมา ทำให้ไพรพฤกษ์ก้องระรัว
ไปกว้างไกล
เสียงกรุ๋งกริ๋งแผ่วจางแว่วสู่โสต
รากของมันชอนไชไปใต้ตัวบ้าน
ด้วยกลัวว่าจะเวียนหัว
เพราะอยากอาหารและเผลอหลับไป
เวียนหัวเหรอ
สีน้ำเงินที่ครองอยู่เป็นส่วนใหญ่ ผสมผสานกับสีเหลืองของทราย
นั่นคือสีแห่งม่านตาของมัน
ฉันเคยนึกพิศวงในรัศมีที่เปล่งออกมา รอบๆ เงาของตัวเอง
และชอบนึกเคลิ้มฝันไปว่าตัวฉันเอง เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ถูกเลือก
ความมัธยัสถ์
เมื่อฉันเขียนข้อความในหน้าต่อไปนี้ หรือจะเรียกว่า...
อีกปึกใหญ่ต่อไปนี้จะถูกกว่า
ฉันใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังกลางป่า ห่างจากเพื่อนบ้านเป็นระยะทางหนึ่งไมล์
อยู่ในบ้านที่ปลูกขึ้นมาเองกับมือ
ณ ริมบึงวอลเดน
และยังชีพด้วยผลอันเกิดแต่แรงงานของตนเท่านั้น
ฉันอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองปีสองเดือน
ปัจจุบัน คืนมาเป็นผู้พักแรมในวิถีชีวิต แห่งอารยธรรมอีกครั้ง
เขาได้ยินเสียงต่ำๆ เหมือนแว่วมาแต่ไกล
ทว่า กังวานและประทับโสตอย่างประหลาด
ไม่เหมือนเสียงอะไรที่เคยได้ยินมาทั้งนั้น
ค่อยๆ กึกก้องขึ้นกราวกังวานขึ้น
ประหนึ่งว่ามีจุดสิ้นสุดอันเป็นสากลและควรแก่การจดจำ
เป็นเสียงลากเร่งอย่างเคียดขึ้งแล้วคำรามก้อง
มวลเส้นแสงที่รินไหลลอดมู่ลี่เข้ามาในห้อง
จะไม่มีใครจดจำได้อีก เมื่อมู่ลี่นั้นถูกถอดออกไป
คุณสมบัติที่งามประณีตที่สุดแห่งธรรมชาติของเรา
ก็เฉกเช่นกับผลไม้อันเต่งตูม ที่สงวนรักษาไว้ได้
ลำธารสายหนึ่งรินไหลไปในทิศทาง
ผ่านหุบเขาครึ้มแมกไม้
แต่หามีลำธารจริงๆ ไม่
ฉันรู้สึกยินดีที่ได้ดื่มน้ำเปล่ามาเป็นเวลานาน
ด้วยเหตุผลเดียวกันกับที่ชอบท้องฟ้าตามธรรมชาติ
บรรยายไทยโดย thitikom